17 Aralık 2017 Pazar

Durduk Yerde Kendini Mutlu Hissetmek


Bana oluyor bazen. Hatta birkaç kere şu şekilde oldu: Salondaki kanepede oturuyorum, yalnızım, o anda olan hiçbir şey yok, aklıma güzel bir anı geldiği falan da yok ama ben büyük bir memnuniyetle içimi çekip ay ne kadar da mutlu olduğumu düşünüyorum. Niye? Valla bilmiyorum, ne bileyim, kısa bir süre için her şey gözüme şahane görünüyor ama gözüme görünen şeylerin hiçbir olağanüstülüğü yok.



Demek ki, galiba, mutlu olmak için bir sebep olması gerekmiyor her zaman. O anda güzel bir şey yaşaman veya eskiden yaşadığın güzel bir şeyi hatırlaman da gerekmiyor. Birdenbire çok iyi hissediyorsun kendini, bunun sebebini bilmek iyi olurdu aslında, bilsen belki bazen bir şekilde o sebebi oluşturup yine böyle hissedebilirsin, bu duyguyu daha sık yaşayabilirsin böylece ama işte, bilmiyorsun ki. Öyle de kısa sürüyor ki, uzun bir iç çekiş boyunca ay ne iyiyim, ne rahatım, her şey ne hoş tarzında bir şeyler hissediyorsun, sonra o an geçiyor. Geçince kötü mü hissediyorsun? Yok, ama artık normal bir şekilde iyisin, deminki gibi olağanüstü bir şekilde değil.

Durduk yerde kendini mutlu hissetmek çok hoş bir şey, insanın içine şükür ve coşku veriyor, seviyorum kendisini duygu olarak, bu yüzden burada bir kaydı bulunsun. Ne zaman geleceği belli olmuyor, yarım saat sonra gelebilir veya 6 ay boyunca hiç gelmeyebilir, belki de bir daha hiç gelmez, en azından anısını yaşatayım böylece, canım duygum benim.

2 yorum:

  1. Mutlu olacak sebep o kadar çok ki kendi kendimizi mutsuz ediyoruz herseye olumsuz bakarak.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Genel olarak sana hak veriyorum. Fakat bazı hayat şartlarında mutluluk verici şeyler bulmak gerçekten çok zor - bunu da kabul etmek lazım.

      Sil